دنیای صورتی دخترکم

سلام دخترکم...خوبی مامان.... الان کنارم خوابیده ای......بعدیک حمام کردن نیم ساعته.... راستش میدانی..من این روزها حس مادری را دارم که تحمل کوچکتیرین ناراحتیت..گریه ات...سرحال نبودنت و اون چشمهای معصوم بیحالت را ندارد... راستش این سه روز یک جورایی خود  همیشگیت نبوده ای....تو..پرنیان ما..دخترک آرام من که همیشه می خندد.....که برای خودش بازی می کند و همراهی مامان و بابا را دوست دارد...که چهار دست و پا از هال به اتاق خواب و اتاق خودش میرود و مرتب عقب سرش را نگاه می کند...بعد با اشاره و یک یا ی یلند مرا به طرف خودش می کشاند...این روزها آرامترین بچه هاست.....این چند روز نمیدانم کجایت درد می کند..ولی غر میزنی...گریه می کنی....حتی از ماشین ...

سلام دخترکم... قبل از هر چیز.... متوجه شده ام که چقدر رنگ بنفش به تو می آید....این را امشب فهمیدم....در آن لباس و شلوار راحتی خانه....این جدیدترین کشفیات این روزهایم هست که توسطه مامان جانت هم تایید شده است اگر بخواهم از این روزها و کشفیاتم و از بزرگتر شدنهایت بگویم خودش میشود کلی...به قول قدیمی ها میشود مثنوی هفتادمن!! فقط گذری...اینکه روزهای یازده ماهگیت پر است از کارهای جدید..حرفهای جدید....کشفیات جدید... جدیدا متوجه شدهای کاربرد تلفن را...فرقی هم نمی کتد موبایل باشد...بی سیمی باشد یا از آن تلفن های قدیمی شماره گیر خانگی.. روش تو در مورد همه شان یکی ست...برمیداریشان....کمی بهشان بر میروی..همین که با دستانت چند شماره گرفتی بعد ...

سلام پرنیان مامان....خوبی خوشگلکم.... روز به روز که میگذره تو خوشگلتر میشی....شاید هم من عاشق ترر.... عاشق اون چشمهای خندان..اون موهای  از جلو صاف و از پشت موج دار...عاشق اون دندون های خرگوشی فاصله دار...عاشق اون دستای کوچولوت که موقع خواب به چشمات می مالی و قرمزشون می کنی.... میدانی دخترکم.... دیروز حسابی من و بابایی را ترساندی....وحشت کردیم از دیدن پایت....من که همانجا نشستم و گریه کردم....بعد بابایی ترسیده بود..دوتایی هول کرده بودیم.. اصلا از اول اولش بگویم برایت....طبق معمول این چند وقت که شبش دیر خوابیده بودی....ظهر ساعت 12 بیدارت کردم..آنهم به زور ورزش دادنت و آوازهای بابایی....بعد ..باز طبق معمول همه روزه شلوارت را خواس...

سلام کوالای مامان... خوبی دخترکم... میدانم باز کلی تاخیر داشته ام در نوشتن..راستش این بار اصلا هیچ بهانه ای ندارم برای این ننوشتنها... سه ماه می گذرد از آخرین باری که نوشتم برایت... در این مدت اتفاقهای زیادی افتاده است هم برای تو وهم برای زندگی سه نفره مان... تو دندانهای پایین و بالا را درآورده ای.....١٠ شهریور دندان نیش ...شمت راست بالایی را....٧ مهر دندان نیش ....سمت چپ پایین را... بعد جالب است که دندانهایت فرد بود و به جای جفت در آوردن تک تک در می آوری...یکی از بالا و یکی از پایین...پریروز تا به حال هم..یعنی از ١٥ مهر دندان نیش...سمت چپ پاییت را دروارده ای.....الان همه اش منتظر آن یکی دندان نیش بالاییت هستم تا مرواریدهایت به ع...